By Keshavan Thiagaraja
دولت‌های سراسر جهان سال‌هاست که می‌گویند هوش مصنوعی خدمات عمومی را کارآمدتر خواهد کرد. هلند اکنون به این وعده یک عدد چسبانده است: 25,000 شغل خدمات دولتی، حدود 16 درصد نیروی کار دولت ملی، تا سال 2035 از بین خواهد رفت.
این عدد از نامه Eric van der Burg، وزیر مشاور در امور دولت مصمم، به پارلمان آمده است که برای نخستین بار عددی مشخص برای کاهش‌ها تعیین می‌کند. کابینه انتظار دارد این طرح با استانداردسازی سامانه‌های فناوری اطلاعات، ساده‌سازی مقررات و به‌کارگیری هوش مصنوعی در عملیات دولت تا 2035 سالانه 3.5 میلیارد یورو صرفه‌جویی کند.
انتظار می‌رود پلیس و دفاع معاف شوند. بقیه نه. Van der Burg نامی از وزارتخانه‌ها نبرد، اما نهادهایی که از قبل تحت فشارند، از جمله اداره مالیات و UWV، سازمان مزایای اشتغال که کمک‌هزینه بیکاری می‌پردازد، به احتمال زیاد در امان نخواهند ماند.
این طرح فراتر از نیروی انسانی است. وزیر می‌خواهد 28 نهاد مشورتی و 150 کمیته دولت را کاهش دهد و توافق ائتلاف احزاب D66 و VVD و CDA دولت را از قبل ملزم به حذف 500 قانون در سال کرده است. Van der Burg درباره مرز کارایی صریح بود: “باید درباره اینکه دولت چه کارهایی را کمتر انجام دهد یا اصلا انجام ندهد، انتخاب‌هایی صورت گیرد.”
یک جزئیات کمتر از آنچه شایسته است توجه گرفته است. همان نامه پیشنهاد می‌کند قانون Woo، قانون آزادی اطلاعات هلند که شهروندان و روزنامه‌نگاران برای دریافت اسناد عمومی از آن استفاده می‌کنند، سخت‌گیرانه‌تر شود، با این استدلال که درخواست‌ها آن‌قدر گسترده شده‌اند که پاسخ دادن به آنها ممکن نیست. دولتی که اداره خود را خودکار می‌کند و همزمان کانال نظارت بر آن را تنگ می‌کند، ترکیبی است که ارزش پایش دارد.
چرا یک تصمیم هلندی درباره حقوق و دستمزد فراتر از هلند اهمیت دارد؟ چون یک بحث انتزاعی را به الگویی برای برنامه‌ریزی تبدیل می‌کند. اتحادیه‌ها، احزاب مخالف و دیوان‌های محاسبات در سراسر اروپا اکنون یک مطالعه موردی ملموس دارند: چه چیزی حذف شد، چه چیزی شکست، چقدر صرفه‌جویی شد و چه هزینه‌ای در کیفیت خدمات پرداخت شد. Straits Times در تیتر خود فضا را به خوبی گرفت: همه نگاه‌ها به طرح هلند است.
برای مدیران، این موازی مستقیم است. بیشتر سازمان‌های بزرگ برنامه‌های بهره‌وری هوش مصنوعی با اهداف نرم و جدول زمانی مبهم دارند. رویکرد هلند، یک عدد ثابت، یک سال ثابت، معافیت‌های نام‌برده و یک نامه علنی، همان نظمی است که هیئت‌مدیره‌ها به‌طور فزاینده از تیم‌های مدیریتی انتظار دارند که همین استدلال را درباره نیروی کار خود مطرح می‌کنند.
هشدارها هم به همان اندازه مهم‌اند. کاهش 16 درصدی فرض می‌کند سامانه‌های هوش مصنوعی کار اداری واقعی را به‌طور قابل‌اعتماد بر عهده می‌گیرند و فناوری اطلاعات دولت هلند تاریخچه دشواری برای غلبه دارد، از رسوایی کمک‌هزینه مراقبت از کودک، جایی که تشخیص خودکار تقلب هزاران خانواده را به‌اشتباه متهم کرد، تا تأخیرهای مزمن در دیجیتالی‌کردن خدمات پایه. نهادهایی که کمترین توان تحمل کاهش را دارند ممکن است همان‌هایی باشند که کاهش را دریافت می‌کنند.
درس ترتیب هم هست. هلند پیش از اثبات مقیاس‌پذیری سامانه‌های هوش مصنوعی که این تصمیم را توجیه می‌کنند، نیرو کم می‌کند. سازمان‌هایی که ابتدا صرفه‌جویی اعلام و سپس توانمندی می‌سازند معمولا با هزینه‌ای گزاف دوباره یاد می‌گیرند که پروژه‌های خودکارسازی بیشتر از تصمیم‌های حقوقی زمان می‌برند.
خوانش صادقانه از طرح هلند این است که این شرطی است که علنی بسته شده و یک دهه فرصت دارد تا نتیجه‌اش مشخص شود. دولت‌های دیگر پیش از درک ماشین‌آلات پشت آن، عدد را کپی خواهند کرد. رهبرانی که از این لحظه بهره می‌برند کسانی هستند که حساب را از فرضیه جدا می‌کنند و ابتدا فرضیه را آزمایش می‌کنند.
ریاضی بیندیشید. هوشمندانه مهندسی کنید. راهبردی رهبری کنید. مسئولانه بسازید. جهانی گسترش یابید. از طریق هوش مصنوعی ارزش واقعی کسب‌وکار خلق کنید.
#ArtificialIntelligence #AIStrategy #MachineLearning #Research #ITImpress
